ഈ കഥയിലെ ഏറ്റവും ഹൃദയസ്പർശിയായ ഭാഗം യത്തീങ്കുട്ടിയും ഉമ്മയും തമ്മിലുള്ള ആത്മബന്ധമാണ്. ഉമ്മയുടെ ജീവിതത്തിലെ വേദനകളും പ്രയാസങ്ങളും ചെറുപ്രായത്തിൽത്തന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ ആ മകന് കഴിഞ്ഞു എന്നത് എന്നെ ഏറെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. എത്രയൊക്കെ വിഷമങ്ങളും പ്രതിസന്ധികളും അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നിട്ടും ഉമ്മയുടെ സ്നേഹത്തിന്റെയും ത്യാഗത്തിന്റെയും വില അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സ്വന്തം ചെറുപ്രായത്തിലെ ആഗ്രഹങ്ങളേക്കാൾ ഉമ്മയുടെ സന്തോഷത്തിനും സമാധാനത്തിനുമാണ് അവൻ പ്രാധാന്യം നൽകിയത്.
പ്രായത്തിന്റെ പക്വതയില്ലായ്മയിൽ വഴിതെറ്റിപ്പോകാനും സാഹചര്യങ്ങളോട് ദേഷ്യപ്പെടാനും ഉമ്മയോട് വാശി കാണിക്കാനും അവന് കഴിയുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അതിനൊന്നും ഇടം നൽകാതെ, ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കി ഉമ്മയുടെ തണലായി മാറാനാണ് അവൻ ശ്രമിച്ചത്. ഉമ്മയുടെ കൈപിടിച്ച് ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ പ്രതിസന്ധികളിലൂടെയും മുന്നോട്ടുപോകാൻ അവൻ കാണിച്ച മനസ്സും കരുതലും ഈ കഥയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകതയാണ്.
ചില മക്കൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചേക്കാം: “ഇതിലെന്താണ് ഇത്ര വലിയ കാര്യം? ഒരു അമ്മ മകനുവേണ്ടി ചെയ്യേണ്ട കടമ തന്നെയല്ലേ ഇതൊക്കെ?” എന്നൊക്കെ. എന്നാൽ ഉമ്മയുടെ സ്നേഹവും ത്യാഗവും ഒരു കടമയായി മാത്രം കാണാതെ, അതിന്റെ ആഴം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ഉമ്മയ്ക്ക് ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ ഘട്ടങ്ങളിലും താങ്ങും തണലുമായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു യത്തീങ്കുട്ടി. ഉമ്മയുടെ ജീവിതം സന്തോഷകരമാക്കാൻ തന്നാലാകുന്നതെല്ലാം അവൻ ചെയ്തു.
ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ, മക്കൾക്കുവേണ്ടി ജീവിതത്തിലെ നല്ലൊരു ഭാഗം മാറ്റിവെച്ച മാതാപിതാക്കളോട് പോലും “ഞങ്ങൾക്ക് എന്താണ് നിങ്ങൾ ചെയ്തുതന്നത്?” എന്ന് ചോദിക്കുന്ന ചില മക്കളുള്ള ഈ കാലത്ത്, യത്തീങ്കുട്ടി ഒരു വലിയ മാതൃക തന്നെയാണ്. എത്ര ഉയർന്ന നിലയിലെത്തിയിട്ടും ഉമ്മയെ കൈവിടാതെ, തന്റെ ജീവിതയാത്രയിൽ ചേർത്തുപിടിച്ച് കൂടെ നടത്തുന്നത് അവന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഈ കഥയുടെ യഥാർത്ഥ സൗന്ദര്യം ദാരിദ്ര്യത്തിലോ പ്രതിസന്ധികളിലോ അല്ല; ചെറുപ്രായത്തിൽത്തന്നെ ഉമ്മയുടെ മനസ്സ് വായിക്കാനും അവളുടെ വേദനകൾ തിരിച്ചറിയാനും അവൾക്കുവേണ്ടി സ്വന്തം ജീവിതത്തെപ്പോലും ചിട്ടപ്പെടുത്താനും കഴിഞ്ഞ ആ മകന്റെ ഹൃദയവിശാലതയിലാണ്.
ഒരു അമ്മയ്ക്ക് മകൻ നൽകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം അവളുടെ ജീവിതസായാഹ്നത്തിൽ അവളെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കാതെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന സ്നേഹമാണ്. അത് വാക്കുകളിലല്ല, പ്രവൃത്തികളിലൂടെ തെളിയിച്ച യത്തീങ്കുട്ടി ഇന്നത്തെ തലമുറയിലെ ഓരോ മകനും മകളും വായിച്ചറിയേണ്ട ഒരു പാഠമാണ്.
ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ തൊടുന്ന ഒരു മനോഹരമായ സൃഷ്ടി സമ്മാനിച്ചതിന് ഹൃദയം നിറഞ്ഞ അഭിനന്ദനങ്ങൾ. ഓരോ വരിയിലും സ്നേഹത്തിന്റെയും ത്യാഗത്തിന്റെയും മാതൃത്വത്തിന്റെയും മഹത്വം നിറച്ച ഈ കഥ വായനക്കാരുടെ മനസ്സിൽ ഒരുപാട് കാലം മായാതെ നിൽക്കും. അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ ഇത്രയേറെ വികാരങ്ങൾ പകർന്നുനൽകാൻ കഴിഞ്ഞ താങ്കളുടെ എഴുത്തിന് ഒരുപാട് സ്നേഹം. ഇനിയും ഒരുപാട് നല്ല സൃഷ്ടികൾ പിറക്കട്ടെ. എഴുത്തിന്റെ ലോകത്ത് കൂടുതൽ ഉയരങ്ങൾ കീഴടക്കാൻ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ആശംസകൾ!